بودنت در من به شیرینی

شکلات تلخی است که برایم خریدی...

به دلنشینی عطر پیچ امین الدوله های حیاط خانه مان...

نمی دانم چیستی در من...

دیدنت، به خنکای نسیم لب دریا می ماند...

آدم دلش نمی آید ترکش کند...

و اما رفتنت...

آزار دهندگی اش را از غرورت به ارث برده...!!