آسمان می غرید بر سر دشت تنها

می نالید میان کوه ها

می پیچید میان سلول های من، صدای حزینش

بکر و بی نظیر...

با سکوتی تلخ، پناهش بودم...

روزی من هم نالیدم میان وسعت جهان، تنها...