کجا ایستاده ای زمانی که من زیر بار نبودنت کمر خم میکنم؟ :)

کجا ایستاده ای زمانی که من جان میدهم زیر این بغض درنده؟!! :)

کجا ایستاده ای زمانی که من زیر فشار هجوم لحظه های خواستنت،

صدای شکستن استخوان هایم را میشنوم؟ :)

دستانم ناتوان، پاهایم خسته... صدا در گلویم شکسته... چشم هایم بی رمق...

کاش میشنیدم آن آب روی آتیشم را... صدایت... صدایی با طعم خاص... :)

دلم له شده واسه زل زدن به ان چشم های رنگی... همان چشم های رنگی کور...

له شده ام...

کجا ایستاده ای؟ :) کجا؟ :)